Wczasy Region Cetinje, Czarnogóra ::: wycieczki 2014, wakacje Region Cetinje, przewodnik turystyczny i mapa, informacje praktyczne ::: wakacje z Czarnogora.pl
Od 1999 roku skorzystało z naszych usług 90 000 osób
callcenter
Świat Tysiąca Marzeń : Grupa TravelOne.pl > Czarnogora.pl  >  Mapa i przewodnik: Region Cetinje, Czarnogóra

Na wakacje: Region Cetinje, Czarnogóra


Przewodnik turystyczny: Czarnogóra > Czarnogóra Centralna > Region Cetinje
Zdjęcia Czarnogóra
Region Cetinja obejmuje stolicę Czarnogóry – Cetinje, płaskowyż u podnóża masywu Lovćen. Jest to okolica bogata w zabytki, bardzo ważna historycznie i kulturowo dla mieszkańców. Między innymi tutaj kształtowała się czarnogórska państwowość (Czarnogórcy uważają się za najstarszy naród na Bałkanach, a swoje państwo datują już na VIII-IX wiek). Na szczycie Lovćenu, na szczycie o nazwie Jezerski vrh znajduje się mauzoleum władyki Piotra II Petrovicia Njegoša, gdzie, ten największy władca i poeta, chciał być pochowany. U podnóża znajduje się też wioska Njeguši, znana z najlepszej wędzonej szynki Pršuty. W pobliżu stolicy znajduje się warta polecenia jaskinia – Lipska Pećina. Korytarze jaskini liczą sobie około 600 metrów labiryntu z tzw. stalaktytowymi organami – grupy stalaktytów, które po dotknięciu wydają dźwięki.
Z Cetinja jest jedyne 25 km do Budwy i 37 km do Podgoricy, zaś trasa od Cetinja do Kotoru uznana jest za jedna z najpiękniejszych tras widokowych w Europie. Cieszy oko przepięknymi widokami i wywołuje dreszczyk emocji – oferuje widok na Bokę Kotorską i góry: z Cetinja prowadzi pod górę do wioski Bukovica (ponad 1200 m n.p.m.), następnie przez przełęcz Krstac (ponad 900 m n.p.m.)zjeżdża do Kotoru. Na niemal całej długości jest to typowa górska i wąska droga, pełna serpentyn, nazywanych agrafkami, z licznymi punkami widokowymi.

Klimat i pogoda w Czarnogórze

pogoda: Podgorica

11°C
Przejściowe lekkie opady deszczu
opady:1.4 mm
zachmurzenie:75%
ciśnienie:1018 hPa
wiatr:116° 0 km/h

Podgorica - prognoza pogody, Czarnogóra

3600000
Aktualne warunki

Sobota
29 listopada
Przejściowe lekkie opady deszczu
11°C
Przejściowe lekkie opady deszczu
opady:1.4 mm
zachmurzenie:75%
wilgotność:100%
widoczność:2 km
ciśnienie:1018 hPa
wiatr:116° 0 km/h
Sobota
29 listopada
Lekkie opady deszczu
min: 6°C    max: 14°C
Lekkie opady deszczu
opady:16.6 mm
wiatr:118°  8 km/h
wsch. słońca:06:50
zach. słońca:16:12
Niedziela
30 listopada
Mżawka
min: 7°C    max: 15°C
Mżawka
opady:20.7 mm
wiatr:114°  7 km/h
wsch. słońca:06:51
zach. słońca:16:12
Poniedziałek
1 grudnia
Przejściowe opady deszczu
min: 5°C    max: 15°C
Przejściowe opady deszczu
opady:22.8 mm
wiatr:103°  10 km/h
wsch. słońca:06:52
zach. słońca:16:11
Wtorek
2 grudnia
Możliwe przejściowe opady deszczu
min: 6°C    max: 17°C
Możliwe przejściowe opady deszczu
opady:3.0 mm
wiatr:142°  9 km/h
wsch. słońca:06:53
zach. słońca:16:11
Środa
3 grudnia
Przejściowe lekkie opady deszczu
min: 5°C    max: 16°C
Przejściowe lekkie opady deszczu
opady:1.8 mm
wiatr:87°  11 km/h
wsch. słońca:06:54
zach. słońca:16:11

Podgorica - klimat w Czarnogórze

Czarnogóra - kiedy na wakacje?
  • Wypoczynek na czarnogórskim wybrzeżu Adriatyku najlepiej zaplanować w okresie czerwiec-październik.
  • Temperatura powietrza przekracza tam 20 ºC już w maju, jednak woda może być wtedy jeszcze chłodna. Morze osiąga temperaturę ponad 20 ºC początkiem czerwca. Od czerwca do września termometry wskazują ponad 25 ºC, nierzadko zdarzają się też 30-stopniowe upały.
  • W październiku Adriatyk wciąż ma ponad 20 ºC, a temperatura powietrza spada do ok. 21 ºC.
  • Zwiedzanie i wędrówki po Czarnogórze najlepiej odbyć wiosną lub jesienią, kiedy nie jest zbyt gorąco.
Klimat poszczególnych regionów Czarnogóry różni się przede wszystkim ze względu na ukształtowanie powierzchni i odległość od morza. Można jednak stwierdzić, że w całym kraju, a zwłaszcza na wybrzeżu, występuje bardzie ciepłe i słoneczne lato, a deszcz pada rzadko. Najwięcej opadów występuje jesienią, szczególnie na zachodzie Czarnogóry – w Górach Dynarskich. Zima na wybrzeżu jest łagodna, jednak w rejonie Zatoki Kotorskiej daje się czasem we znaki wiatr zwany levanac. W głębi kraju zimą często pada deszcz, czasami zdarzają się opady śniegu. Najbardziej surowa zima występuje w Górach Dynarskich.
Aby zobaczyć wykres proszę zainstalować/uruchomić wtyczkę Adobe Flash.
-6,-6,-1,2,6,8,10,10,7,3,0,-6,0,1,6,11,16,18,21,22,18,14,6,0,-3.0,-2.5,2.5,6.5,11.0,13.0,15.5,16.0,12.5,8.5,3.0,-3.0
Godziny słoneczne w ciągu dnia
StyLutMarKwiMajCzeLipSieWrzPaźLisGru
356689996533
Aby zobaczyć wykres proszę zainstalować/uruchomić wtyczkę Adobe Flash.
38,39,43,156,71,60,53,92,220,58,132,52,83,80,73,71,73,71,69,72,77,80,80,84
Dni z opadami w ciągu miesiąca
StyLutMarKwiMajCzeLipSieWrzPaźLisGru
1515161615138811111516
  • Czarnogóra: Od A do Z

  • Na podstawie: Czarnogóra. Fiord na Adriatyku.
    Informacje prezentowane na tej stronie pochodzą z przewodnika wydanego w 2010 roku.

  • Aby zgłosić poprawki, kliknij tutaj »

  • Alkohol
  • W Czarnogórze alkohol można kupić w większości sklepów spożywczych, a już z pewnością w całodobowych. Nie funkcjonują sklepy monopolowe, rozpowszechnione są natomiast sklepiki sprzedające domowe wino i rakiję. Ta ostatnia jest zaś nieporównanie smaczniejsza od wersji sklepowej i generalnie warta polecenia. Dużą popularnością cieszy się też piwo, szczególnie sztandarowy produkt czarnogórskiego browarnictwa – Nikšićko.
    Spożywanie alkoholu w miejscach publicznych jest dozwolone i powszechne, szczególnie w miejscowościach turystycznych.
  • ▲ do góry
  • Apteki
  • Poziom pomocy medycznej jest w Czarnogórze raczej niski, ale apteki są dobrze zaopatrzone. Ich asortyment jest tylko nieznacznie uboższy od aptek w Polsce, ale leki są trochę droższe. Ponieważ apteki znajdują się jedynie w większych miastach, należy wziąć ze sobą podstawowe lekarstwa i środki opatrunkowe (nawet wówczas, gdy zamierzamy wypoczywać wyłącznie na jednej z plaż adriatyckich). Leki przeciwbólowe i przeciwgorączkowe, środki na niestrawność i problemy gastryczne, środki do odkażania ran i materiały opatrunkowe powinny stanowić niezbędne wyposażenie apteczki podróżnej. Jadąc w góry, warto również zabrać folię ratowniczą NRC.
  • ▲ do góry
  • Autostop
  • Niestety, środki komunikacji publicznej do wielu interesujących miejsc albo nie docierają, albo docierają bardzo rzadko. Na bocznych drogach osoby, które nie podróżują własnym samochodem ani nie wynajmują taksówek, mogą jedynie liczyć na życzliwość przejeżdżających. W Czarnogórze autostop, szczególnie na bocznych trasach, sprawdza się znakomicie. Miejscowi zdają sobie sprawę z niedoskonałości środków komunikacji publicznej i chętnie podwożą autostopowiczów. Niestety, są też miejsca rzadko uczęszczane i sporo czasu upłynie, zanim uda się kogokolwiek zatrzymać. Planując przejazd „stopem”, warto mieć na uwadze, że na tej szerokości geograficznej wieczory są krótkie i szybko zapada zmrok. Może zdarzyć się tak, że na samochód przyjdzie nam czekać do rana.
  • ▲ do góry
  • Banki i bankomaty
  • Banki i bankomaty są powszechnie dostępne w większych miastach i kurortach. W małych miasteczkach natomiast bankomaty należą do rzadkości. Generalnie warto polegać raczej na gotówce, gdyż terminale płatnicze w sklepach i restauracjach dość często odmawiają posłuszeństwa. Banki otwarte są przeważnie w dni powszednie w godzinach 8.00–19.00 i w soboty od 8.00–13.00.
  • ▲ do góry
  • Baseny, kąpieliska, kurorty
  • Czarnogórskie wybrzeże pełne jest kurortów i kąpielisk. Plaże są zwykle kamieniste, a czasem ich rolę spełnia wybetonowane nadbrzeże, na którym turyści rozkładają leżaki lub ręczniki. Przy plażach miejskich i hotelowych znajdują się przebieralnie, łazienki i prysznice.
    Choć dużą rzadkością jest konieczność opłaty za skorzystanie z plaży, często wymagane jest wypożyczenie leżaka i parasola. Wiele kąpielisk należy także do hoteli czy kempingów i nie będąc ich gościem nie ma się na nie wstępu.
    Basenów w kurortach jest dużo, często nawet na plaży, czy przy hotelach i dużych kempingach. W mieście, w lecie też nie ma problemu ze znalezieniem odkrytego basenu. Płaci się przeważnie jednorazowo za wstęp, ceny są bardzo różne, w granicach ok. 8–15 EUR. W większych miastach nie ma też żadnego problemu ze znalezieniem basenu krytego.
    Dla większości turystów Czarnogóra składa się z nadmorskich kurortów oraz nieznanego interioru. Najbardziej popularnymi miejscami wakacyjnymi jest Kotor, Budva i Bar. W lipcu i sierpniu wraz z temperaturą i liczbą turystów rośną ceny, stąd być może na wizytę warto wybrać czerwiec albo wrzesień. Jedynym właściwie kurortem górskim jest Žabljak – brama do gór Durmitoru, miejsce popularne zarówno latem, jak i zimą.
  • ▲ do góry
  • Cło
  • Do Czarnogóry można swobodnie wwieźć kwotę do 2 tys. EUR na osobę. Kwota o wysokości 2–15 tys. EUR podlega zgłoszeniu podczas odprawy celnej. Dozwolony jest wwóz do 200 szt. papierosów albo 50 cygar lub 250 gr tytoniu.
  • ▲ do góry
  • Czas lokalny
  • W Czarnogórze obowiązuje strefa czasowa CET+1, czyli ta sama, co w Polsce.
  • ▲ do góry
  • Dni wolne od pracy
  • W święta, podobnie jak w niedziele, sklepy w dużych miastach i kurortach są przeważnie czynne, choć krócej. Komunikacja, zwłaszcza miejska niekiedy działa inaczej w święta i w dni powszednie, stąd zawsze warto dokładnie sprawdzić, czy dane połączenie będzie realizowane.
  • ▲ do góry
  • Drogi
  • Kręte i wąskie drogi w górskiej – jak sama nazwa wskazuje – Czarnogórze wymagają dużej ostrożności podczas jazdy, gdyż nierzadko prowadzą nad urwiskami. Zdarza się, zwłaszcza na odcinkach serpentyn i wąskich tras bocznych, że trzeba zatrzymać samochód, wycofać go i przepuścić pojazd jadący z naprzeciwka. Należy szczególnie uważać podczas manewru wyprzedzania.
    Znaczącym ułatwieniem dla kierowców jadących ze stolicy na wybrzeże jest oddany do użytku w 2005 r. tunel Sozina, zbudowany na trasie z Podgoricy do Sutomora (2,5 EUR). Dzięki niemu czas przejazdu tego odcinka jest o wiele krótszy, ponieważ tunel omija Petrovacką gorę.
    Warto także pamiętać, iż od marca 2006 r. w Czarnogórze obowiązuje całoroczny nakaz jazdy z włączonymi światłami. Bezwzględnie zakazane jest używanie przez kierowców w czasie jazdy telefonów komórkowych. Nie wolno także jeździć autem z zaciemnionymi i nieprzezroczystymi szybami oraz koniecznie należy zapinać pasy bezpieczeństwa. Warto wziąć sobie do serca te rady, gdyż mandaty w Czarnogórze nie należą do najniższych.
  • ▲ do góry
  • Elektryczność
  • Z elektrycznością nie ma żadnych problemów, także na kempingach, napięcie wynosi 220 V (funkcjonują również urządzenia wymagające 240 V). Sporadycznie zdarzają się przerwy w dostawie prądu.
  • ▲ do góry
  • Informacja turystyczna
  • W większości miast na czarnogórskim wybrzeżu biura informacji turystycznej działają dość sprawnie. Inaczej jest w pozostałych miastach – w Podgoricy lepiej spytać w recepcji pierwszego lepszego hotelu lub biura podróży, a w Cetinju biura informacji turystycznej po prostu nie ma. W większości biur dostaniemy kolorową mapkę miasta, jednak do rzetelności informacji można mieć znaczne zastrzeżenia. Zwykle lepiej informacje weryfikować w innym źródle, choćby u przygodnie spotkanych przechodniów.
    W większych miastach zazwyczaj nie ma problemów z porozumiewaniem się, gdyż pracownicy informacji gorzej lub lepiej mówią po angielsku.
    Biura informacji czynne są w praktyce w dowolnych godzinach i nie należy się zwykle sugerować oficjalnymi godzinami otwarcia. Czasem pracownik biura informacji spędza większość czasu w pobliskiej restauracji lub kawiarni.
  • ▲ do góry
  • Internet
  • Kawiarenkę internetową znaleźć jest niełatwo. W miejscowościach turystycznych jest zwykle kilka kawiarenek, a gdzieniegdzie (np. w Herceg Novi) w centrum można się połączyć bezpłatnie z publiczną siecią bezprzewodową. Najlepiej spytać w najbliższej restauracji – obsługa zwykle wie najlepiej, gdzie można znaleźć kawiarenkę internetową lub choćby skorzystać z pojedynczego komputera w zwykłej kawiarni.
  • ▲ do góry
  • Napiwki
  • Jeśli jesteśmy zadowoleni z obsługi w kawiarni lub restauracji można zostawić napiwek w wysokości 10–20% rachunku, lub po prostu zaokrąglić go. Nie jest to jednak obowiązkowe.
  • ▲ do góry
  • Niepełnosparwni
  • Czarnogóra nie jest krajem przyjaznym dla niepełnosprawnych. Na parkingach przeznaczone są dla nich zwykle 1–2 miejsca, jednak należy się o nie upomnieć. Brak jest specjalnych ramp, podjazdów, ani innych ułatwień.
  • ▲ do góry
  • Obyczaje
  • Czarnogórcy są bardzo otwarci i serdeczni, turystów traktują jak gości, i podchodzą do nich z dużą tolerancją i wyrozumiałością. Sami są swobodni i nieformalni, a przy tym żywiołowi, i te cechy cenią również u innych. Należy oczywiście pamiętać o podstawowych regułach grzeczności i szacunku dla obcej bądź co bądź kultury.
    Uwaga! Do większości świątyń, szczególnie prawosławnych cerkwi i klasztorów, nie są wpu¬szczane osoby z odkrytymi ramionami lub w zbyt krótkich spódniczkach i spodenkach, warto mieć przy sobie chustę lub koszulę, którą można się w razie potrzeby okryć. Wchodząc do kościołów należy również wyłączyć telefony komórkowe. Często w muzeach i kościołach zabronione jest też robienie zdjęć (lub jedynie zdjęć z użyciem lampy błyskowej), o czym informują odpowiednie tabliczki przed wejściem.
  • ▲ do góry
  • Opieka medyczna i pomoc w nagłych wypadkach
  • Leczenie obywateli polskich reguluje jeszcze polsko-jugosłowiańska umowa o ubezpieczeniu społecznym z 1958 r. Teoretycznie osobom, które przebywają tam w celach turystycznych, w nagłych wypadkach udziela się bezpłatnej pomocy medycznej (w tym zabiegów).
    Należy jednak wziąć pod uwagę niski poziom państwowej opieki medycznej. Opłata za prywatną wizytę wynosi ok. 50 EUR.
  • ▲ do góry
  • Palenie
  • W Czarnogórze palą niemal wszyscy i niepalący mogą spotkać się z życzliwym zdziwieniem. Nie zawsze przestrzega się tu też zakazów palenia (np. na promach), jednak łamanie zasad warto pozostawić lepiej zorientowanym w sytuacji Czarnogórcom i nie narażać się na ewentualne przykrości. Paczka papierosów kosztuje ok. 1 EUR.
  • ▲ do góry
  • Paliwo
  • Z zakupem benzyny nie ma większych problemów. Stacji benzynowych, ulokowanych głównie w miastach i przy głównych trasach, nie ma zbyt wiele, ale nie dzielą ich aż tak znaczne odległości. Cena jednego litra benzyny – ok. 1 EUR.
  • ▲ do góry
  • Pamiątki
  • Odwiedzając sklepy i miejscowe targowiska, trudno jest kupić rzecz, która spełniałaby rolę typowej pamiątki z Czarnogóry. Chyba najbardziej charakterystyczną pamiątką będzie butelka miejscowego trunku, rakii lub wina. Najpopularniejszą „marką” rakii jest domaća rakija, czyli rakija domowej produkcji. Każdy gospodarz ma własną recepturę jej wytwarzania. Dla wprawnego podniebienia każdy rodzaj rakii ma inny smak. Najczęściej podaje się ją w małych ilościach, przed obiadem. W sklepach znajdziemy wiele odmian produkowanych np. ze śliwek – gatunki Pelinkovac i Šljivovica, lub z winogron – Loza. Pochodząca z winnic znajdujących się w okolicach Podgoricy Loza ma delikatny smak, jest mocna i niemal bezwonna. Najsłynniejszym czarnogórskim winem jest Vranac pochodzący z Podgoricy. Jest to wino wytrawne, gęste, o niemal czarnym kolorze (słówko vrani jest archaicznym odpowiednikiem polskiego słowa „czarny”, określającego np. konia o czarnej maści). Najbardziej znanym czarnogórskim białym winem jest Krstač. Kupując alkohol, należy uważać na podróbki. Najlepiej nabyć go w pewniejszym miejscu (np. w sklepie), zwracając uwagę, czy opatrzony jest banderolą świadczącą o zapłacie akcyzy.
    Co jeszcze warto przywieźć z Czarnogóry Na targowiskach, na porozkładanych stolikach, oferowana jest oliwa domowej produkcji (maslinovo ulje), wytworzona z oliwek z przydomowych gajów oliwnych. Często na plażach lub w ich okolicach można spotkać osoby sprzedające oliwę domową, służącą do smarowania ciała. Od oliwy spożywczej różni się ona tym, że jest mniej klarowna i bywa zanieczyszczona resztkami z tłoczenia. Oprócz tego zawiera również rozmaite zioła nadające jej przyjemny zapach.
    Nad morzem można kupić przeróżne ozdoby wykonane z muszli, jeżowców i innych skarbów, które ofiaruje Adriatyk, ale ocenę ich wyglądu pozostawiamy gustowi Czytelnika.
    Doskonałą pamiątką będą także wykonane ręcznie buty. W starych częściach czarnogórskich miast można jeszcze trafić na małe zakłady szewskie (opančari), w których produkuje się skórzane pasterskie buty (opanci) – tutejsze kierpce. Niektórzy szewcy wyrabiają też zwykłe, solidne buty (cipele) na co dzień, do pracy.
    Wspaniałą, choć niestety drogą pamiątką z pobytu w Czarnogórze, są ilustrowane albumy o regionie. Nie ma tam jednak zbyt wielu księgarń, a te nieliczne są słabo zaopatrzone. Książki i albumy (oczywiście wydane po serbsku, rosyjsku lub w językach zachodnich) najlepiej nabyć w kasach niektórych muzeów lub w sklepikach znajdujących się przy niektórych cerkwiach i monasterach. W poszukiwaniu naprawdę dobrych pozycji należy rozejrzeć się w Belgradzie (np. w drodze powrotnej). Księgarń jest tam więcej, a i ceny są bardziej przystępne. Albumy, mapy (choć niezbyt dokładne) i plany miast oferują czynne zwykle do późnego wieczora księgarnie położone w centrum Belgradu, przy ul. Kneza Mihailova.
    W przycerkiewnych sklepikach, oprócz serbskich książek o tematyce religijnej i narodowej, można nabyć kasety i płyty CD z nagraniami śpiewów liturgicznych, dewocjonalia, kopie ikon itp. Ciekawą pamiątką będzie z pewnością tamjan, czyli żywica stosowana do kadzenia cerkwi i domu, np. podczas święta patrona rodziny (slava), sprzedawana w małych papierowych torebkach lub w ozdobnych pudełeczkach.
  • ▲ do góry
  • Parkingi
  • W nadmorskich kurortach znajduje się sporo dużych, niekiedy strzeżonych parkingów, głównie w pobliżu centrów miast lub innych atrakcji turystycznych. Poza tym parkuje się wszędzie, gdzie nie jest to ewidentnie zabronione. Należy zatem m.in. unikać parkowania na postojach taksówek, przystankach autobusowych i przejściach dla pieszych. Policjanci są zwykle dość wyrozumiali dla turystów, jednak nie należy nadużywać ich dobrej woli.
  • ▲ do góry
  • Poczta
  • Poczta (Pošta Crne Gore) oznaczona jest żółtą tabliczką z kopertą. Główne urzędy pocztowe są zazwyczaj czyn¬ne od poniedziałku do piątku w godzinach 8.00–20.00, a w soboty od 8.00–15.00. Można tu wysyłać pocztę (cena zależy od wagi listu), a także skorzystać z telefonu i faksu. Znaczki na kartki pocztowe można też kupić w niektórych kioskach.
  • ▲ do góry
  • Policja
  • Główną służbą porządkową w Czarnogórze jest policja (policija). Podstawowe informacje, numery telefonów i adresy posterunków można znaleźć na stronie internetowej: http://www.upravapolicije.vlada.cg.yu. Numerem alarmowym jest międzynarodowy numer 112.
    Puby, kawiarnie, cukiernie
    W Czarnogórze kawiarnie są wszechobecne i zwykle pełne o każdej porze dnia, aż do późnej nocy. Picie kawy z przyjaciółmi i znajomymi wydaje się być ulubionym sposobem spędzania czasu – czasem wolnego, a czasem teoretycznie przeznaczonego na pracę. Stąd pracowników urzędów łatwiej spotkać niekiedy w pobliskiej kawiarni niż w biurze. Zresztą trudno się dziwić – przecież to przy kawie omawiana jest większość spraw biznesowych, zawierane są umowy i znajomości, które w przyszłości mogą okazać się na wagę złota.
  • ▲ do góry
  • Puby, kawiarnie, cukiernie
  • Cukiernie są nieco mniej liczne niż kawiarnie, choć również jest ich pod dostatkiem. Przyciągają widokiem i zapachem różnokolorowych, przepysznych słodkości, których różnorodność może zawrócić w głowie.
    Puby z kolei nie są aż tak popularne. Można je znaleźć głównie w nadmorskich kurortach, gdzie do późnej nocy wypełnione są po brzegi przez wczasowiczów bawiących się w rytm bardzo zwykle głośnej muzyki.
  • ▲ do góry
  • Prasa
  • Najważniejszymi dziennikami w kraju są „Dan”, „Pobjeda” i „Vijesti”. Najczęściej kupowany tygodnik to „Monitor”. Prasę można kupić w kioskach, sklepach i supermarketach. Zagraniczne dzienniki i czasopisma dostępne są rzadko, zwykle w miejscowościach chętnie odwiedzanych przez zagranicznych turystów oraz na lotniskach. Często w biurach informacji turystycznej można dostać broszury czy czasopisma informujące o najbliższych wydarzeniach kulturalnych.
  • ▲ do góry
  • Przepisy drogowe
  • Warto także pamiętać, iż od marca 2006 r. w Czarnogórze obowiązuje całoroczny nakaz jazdy z włączonymi światłami. Bezwzględnie zakazane jest używanie przez kierowców w czasie jazdy telefonów komórkowych. Nie wolno także jeździć autem z zaciemnionymi i nieprzezroczystymi szybami oraz koniecznie należy zapinać pasy bezpieczeństwa. Warto wziąć sobie do serca te rady, gdyż mandaty w Czarnogórze nie należą do najniższych.
    Większość tutejszych samochodów ma już za sobą swoje najlepsze lata i powolna jazda za nimi może irytować. I tutaj również czyha niebezpieczeństwo, bowiem na krętych drogach w obszarze górskim można nie zauważyć samochodów nadjeżdżających z naprzeciwka.
    Dość często zdarza się, że policjanci, kierowani chęcią nielegalnego zysku, zatrzymują kierowców, którzy nawet nieznacznie przekroczyli dozwoloną prędkość. Na szczęście panuje tutaj powszechnie stosowany zwyczaj mrugania światłami i ostrzegania przed tego typu „niespodzianką”. Mimo niewielkich odległości należy pamiętać, że Czarnogóra to kraj górzysty i pokonanie 120 km autobusem (jadącym po dobrych drogach) zajmuje nawet 4–5 godz.
  • ▲ do góry
  • Rozrywka
  • Czarnogórcy są narodem, który lubi bawić się i przyjemnie spędzać czas, stąd w większości miast i miasteczek organizowane są festiwale, koncerty i jarmarki. Okazji może być wiele i nawet najdziwniejsze pomysły okazują się być trafione, jak np. letni karnawał w Kotorze pod koniec sierpnia. Szczególnie bogata jest oferta imprez letnich w nadmorskich kurortach – Budvie, Herceg Novi i Kotorze.
  • ▲ do góry
  • Rower
  • W miejscowościach nadmorskich można wypożyczyć rower w niektórych biurach podróży; wypożyczalnie jako takie należą do rzadkości. Ceny są różne i czasem płaci się za godziny, czasem z góry za cały dzień.
    W Czarnogórze nie ma specjalnie wytyczonych ścieżek rowerowych, a poruszanie się po ulicach razem z samochodami wymaga niekiedy sporej odporności na stres i refleksu. Ogólnie rzecz biorąc rower jest wygodnym środkiem transportu, szczególnie na wybrzeżu, gdzie odległości między poszczególnymi miastami nie są znaczne. Górskie wnętrze kraju to z kolei znakomity teren do jazdy terenowej.
  • ▲ do góry
  • Telefon
  • Numer kierunkowy do Czarnogóry to +382, a do Polski +48. Przy połączeniach międzynarodowych zasady dzwonienia są takie same jak w Polsce, tzn. wybiera się numer kierunkowy miasta i numer abonenta.
    Budek telefonicznych nie jest zbyt wiele, ale w razie potrzeby znalezienie ich nie stanowi problemu. Tanio za granicę można dzwonić także z kawiarenek internetowych, choć jest ich zdecydowanie za mało.
    Żeby móc korzystać z telefonu komórkowego trzeba wcześniej w Polsce uaktywnić u swojego operatora tzw. roaming. Warto o tym pomyśleć nieco wcześniej niż przed samym wyjazdem, bo uruchomienie usługi może zająć trochę czasu. Operatorzy komórkowi w Czarnogórze to ProMonte, T-Mobile i MTEL. Często nasz operator automatycznie wybiera jednego z nich. Odbieranie rozmów z zagranicy, jak i dzwonienie do kraju dodatkowo kosztuje (zależy od naszej taryfy). Nie działają też przeważnie pakiety internetowe.
  • ▲ do góry
  • Woda
  • Woda z kranu jest tu zdatna do picia. W większości miast na uliczkach i w parkach można spotkać niewielkie fontanny z kranikiem, z których można zaczerpnąć wody. Jeśli nie jest ona zdatna do pica będzie nas o tym ostrzegać tabliczka z piktogramem.
  • ▲ do góry
  • Wypożyczalnie samochodów
  • Z wypożyczeniem samochodów w Czarnogórze nie ma raczej problemów, można skorzystać m.in. z usług międzynarodowych firm EuropCar (http://www.europcarcg.com), Avis (http://www.avis.co.me), Sixt (http://www.sixt.com/car-rental/Montenegro), lub lokalnych, mp. Boka Rent a car (http://www.bokacar.com). Sporo ich biur pośrednictwa znajdziemy na lotniskach w Podgoricy i Tivacie. By móc wypożyczyć samochód trzeba mieć ukończone 20 lat, oraz – rzecz jasna – prawo jazdy. Za wypożyczenie samochodu trzeba zapłacić od 45 EUR/dobę.
  • ▲ do góry
  • Zabytki, muzea, galerie
  • W Czarnogórze nie ma zbyt wielu muzeów – dominują lokalne muzea prezentujące historię regionu, lub poświęcone narodowym bohaterom, jak muzeum Petara Petrovicia Njegoša w Cetinje.
    Do najciekawszych – i najliczniejszych – należą za to piękne i budowane w różnorodnych stylach świątynie – kościoły, cerkwie, monastery i meczety. Niemal wszystkie z nich dostępne są dla zwiedzających, niekiedy za opłatą. W mniej popularnych miejscach nie ma stałych godzin otwarcia zabytków, a turyści są często traktowani jako pielgrzymi i goście, i spotykają się z typowo bałkańską gościnnością.
  • ▲ do góry
  • Zakupy
  • Większość sklepów otwarta jest w dni powszednie i często w soboty w godzinach 9.00–20.00, w niedziele krócej. Sklepy spożywcze w miastach i kurortach otwarte są często do późnych godzin wieczornych, a niektóre przez całą dobę. Najlepszym miejscem na zakupy, nie tylko spożywcze jest targ – co najmniej jeden znaleźć można w każdym mieście i miasteczku.
  • ▲ do góry
  • Zagrożenia
  • Czarnoróga jest krajem bezpiecznym, trzeba jednak uważać na drobne kradzieże, szczególnie w miejscach zatłoczonych i w kurortach. Przestrzeganie podstawowych zasad bezpieczeństwa i zachowanie zdrowego rozsądku pozwoli uniknąć ewentualnych przykrych niespodzianek.
  • ▲ do góry
  • Czarnogóra: Informacje praktyczne

  • Na podstawie: Czarnogóra. Fiord na Adriatyku.
    Informacje prezentowane na tej stronie pochodzą z przewodnika wydanego w 2010 roku.

  • Aby zgłosić poprawki, kliknij tutaj »

  • Przed wyjazdem
  • Formalności wizowo-paszportowe
  • Władze Republiki Czarnogóry jednostronnie zniosły obowiązek wizowy dla obywateli innych państw, dlatego przy wjeździe do Czarnogóry obywatele Polski nie są zobowiązani do posiadania wizy, nie trzeba także uiszczać żadnej opłaty granicznej. Również przejazd przez Serbię lub Bośnię i Hercegowinę nie jest obarczony przymusem wykupywania wiz. Obywatele RP mogą przebywać na terytorium Czarnogóry do 30 dni na podstawie ważnego dowodu osobistego, przy pobycie od 30 do 90 dni z kolei niezbędny jest już ważny na min. 3 miesiące do przodu paszport. Warto też zaopatrzyć się przed podróżą w kserokopię strony ze zdjęciem i danymi osobowymi, która może okazać się przydatna w razie zgubienia dokumentu.
  • ▲ do góry
  • Pieniądze
  • W Czarnogórze oficjalną i jedyną walutą jest euro, będące w obiegu od 1 stycznia 2002 r., czyli od momentu pojawienia się tego środka płatniczego w Unii Europejskiej. Władze Unii nie są wprawdzie zadowolone z decyzji rządu czarnogórskiego, ale ją tolerują. Wcześniej, przez kilka lat, obowiązywała w Czarnogórze niemiecka marka. Oprócz euro nie warto przywozić tu innej waluty. Wymienić ją można jedynie w bankach, które z kolei znajdują się tylko w dużych miastach. Dinary jugosłowiańskie nie mają tutaj żadnej wartości. Karty płatnicze przyjmuje coraz więcej sklepów, restauracji i hoteli, jednak nadal generalnie za wszystko płaci się gotówką.
  • ▲ do góry
  • Ubezpieczenie
  • Od 1 stycznia 2006 r. dokumentem uprawniającym do świadczeń medycznych na terenie wszystkich państw członkowskich UE, EOG (Europejskiego Obszaru Gospodarczego) oraz w Szwajcarii jest Europejska Karta Ubezpieczenia Zdrowotnego (EKUZ). Wydawana w formie plastikowej karty EKUZ zastąpiła dotychczas obowiązujące papierowe formularze E 110, E 111, E 119 i E 128. Ubiegać się o nią mogą wszystkie osoby wyjeżdżające czasowo za granicę (turystycznie, w celu podjęcia studiów, służbowo oraz do pracy, o ile skierowane zostały przez polskiego pracodawcę), ubezpieczone we właściwej dla siebie instytucji krajowej (w przypadku Polski w NFZ). Karta EKUZ zawiera podstawowe dane osobowe właściciela (imienną kartę muszą posiadać także dzieci), numer identyfikacyjny instytucji, która wydała kartę, własny numer identyfikacyjny oraz datę ważności. Każde z państw UE/EOG wydaje kartę we własnym języku urzędowym. EKUZ upoważnia do bezpłatnego korzystania z wszelkich świadczeń zdrowotnych niezbędnych dla ratowania zdrowia i życia oraz wszystkich innych świadczeń medycznych umożliwiających kontynuowanie pobytu w danym kraju. EKUZ nie może być natomiast wykorzystana do realizacji poza granicami kraju zaplanowanych wcześniej zabiegów medycznych, nie obejmuje także usług prywatnych (działa tylko w placówkach powszechnego systemu ochrony zdrowia).
    Osoby ubezpieczone, ale nieposiadające EKUZ, powinny w razie potrzeby porozumieć się telefonicznie z oddziałem NFZ właściwym ze względu na miejsce zamieszkania. Oddział wystawi wtedy jednorazowy Certyfikat Zastępczy, który po przesłaniu faksem będzie podstawą do bezpłatnego skorzystania ze świadczeń medycznych. W pozostałych przypadkach wszystkie koszty związane z obsługą medyczną spadają na nas – o ich zwrot możemy starać się po powrocie do kraju (na podstawie zachowanych rachunków i dowodów zapłaty).
    Więcej informacji – http://www.nfz.gov.pl (na stronie znajdziemy także formularz wniosku o wydanie EKUZ).
    Osoby wybierające się w góry (zwłaszcza planujące uprawianie działalności sportowo-turystycznej o podwyższonym ryzyku – nurkowania, wspinaczki, speleologii itp.) powinny rozważyć wykupienie dodatkowej polisy ubezpieczającej od następstw nieszczęśliwych wypadków oraz akcji ratowniczej.
  • ▲ do góry
  • Zabezpieczenia medyczne
  • Szczepienia ochronne nie są w Czarnogórze obowiązkowe, jednakże zaleca się wyjeżdżającym szczepienia przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu A, błonicy, tężcowi, polio i durowi brzusznemu oraz – w razie podróży w niektóre regiony – przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B. Szczepienia przeprowadzane są przez wojewódzkie stacje sanitarno-epidemiologiczne, gdzie należy wcześniej ustalić ich harmonogram, i wpisywane do Międzynarodowego Świadectwa Zdrowia (tzw. „żółtej książeczki”).

  • ▲ do góry
  • Przejazd
  • Podróż samolotem
  • W Czarnogórze są dwa międzynarodowe lotniska oddalone od siebie o 84 km: w Podgoricy (w miejscowości Golubovci, 7 km od czarnogórskiej stolicy) i nad morzem, w Tivacie. Niestety Polska nie ma bezpośrednich połączeń lotniczych ani z Czarnogórą, jest za to nowe (tj. odtworzone po kilkunastoletniej przerwie) bezpośrednie połączenie LOT-u z Belgradem w Serbii.
    Bezpośrednio do Czarnogóry można dolecieć z innych europejskich miast. Aktualne informacje o rozkładzie lotów można znaleźć na stronie internetowej lotnisk czarnogórskich: http://www.montenegroairports.com.
    Narodowy przewoźnik Montenegro Airlines obsługuje połączenia z Podgoricy do Belgradu, Wiednia, Zurychu, Frankfurtu nad Menem, Lublany, Moskwy, Paryża i Rzymu. Z Tivatu można z kolei polecieć dodatkowo do Düsseldorfu, Londynu, Nišu w Serbii, Kopenhagi, Prisztiny i Skopje. Bilet powrotny Podgorica – Belgrad, od 136 EUR, Podgorica – Wiedeń, od 230 EUR. Więcej informacji znaleźć można na stronie internetowej: http://www.montenegro-airlines.com (witryna ma wersję w języku angielskim).
    Pomiędzy Belgradem a Podgoricą i Tivatem kursują też samoloty jugosłowiańskich linii lotniczych JAT (Jugoslovenski Aero Transport; http://www.jat.com). Przelot na trasie Podgorica – Belgrad – Podgorica od 155 EUR.
    Węgierski Malev obsługuje połączenia Podgorica – Budapeszt – Podgorica (od ok. 360 EUR), a Austrian Airlines – z Wiedniem (od 180 EUR za bilet powrotny). Narodowy przewoźnik chorwacki, Croatia Airlines, oferuje połączenia z Zagrzebiem (ok. 180 EUR). Dzięki słoweńskim liniom Adria Airlines Czarnogóra ma połączenia z Lublaną (od 275 EUR).
    W sezonie liczbę połączeń zwiększają loty czarterowe. Funkcjonują również połączenia czarterowe z Katowic i Warszawy do Tivatu i Dubrownika. Myśląc o podróży lotniczej, warto sprawdzić połączenia do Ćilipi koło Dubrownika, położonego ok. 20 km od granicy czarnogórskiej i 44 km od Tivatu (płynąc promem z Kamenari do Lepetane). Obsługują je chorwackie linie Croatia Airlines (http://www.croatiaairlines.com). Na dubrownickim lotnisku można znaleźć biura turystyczne organizujące przejazd do kilku większych miejscowości wybrzeża Czarnogóry busami lub samochodami osobowymi.
    Minibusy, kursujące pomiędzy lotniskiem a Podgoricą, niestety nie jeżdżą regularnie. Warto jednak uzbroić się w cierpliwość i doczekać przyjazdu, bowiem jeśli zdecydujemy się korzystać z taksówki, możemy przepłacić. W ostateczności możemy wybrać opcję pieszą – idąc wzdłuż lotniska wojskowego, po 15 min dojdziemy do stacji kolejowej Aerodrom (na trasie Bar – Podgorica).
  • ▲ do góry
  • Podróż pociągiem
  • Podróż koleją do Czarnogóry wymaga przesiadek w Budapeszcie i Belgradzie (lub w Suboticy). Do Budapesztu w godzinach porannych przyjeżdżają pociągi z Warszawy, Krakowa i Szczecina. Pociągi do Belgradu odjeżdżają z dworca Keleti pu. (dworzec wschodni) rano i wczesnym popołudniem. Należy zwrócić uwagę, na który z budapeszteńskich dworców przyjedzie wybrany przez nas pociąg z Polski (Keleti pu. lub Nyugati pu.), aby w razie konieczności zarezerwować sobie czas na przejazd między dworcami. Dystans najlepiej pokonać metrem, z jedną przesiadką (90 Ft za jednorazowy przejazd). Przejście pieszo zabierze ok. 30 min. Po ok. 8 godz. podróży przez Wielką Nizinę Węgierską przybędziemy do Belgradu po południu (pociąg poranny z Budapesztu) lub późnym wieczorem (pociąg popołudniowy z Budapesztu). Niestety, połączenie podróży nocnym pociągiem relacji Warszawa – Budapeszt z przejazdem porannym pociągiem Budapeszt – Belgrad nie zawsze się udaje. Przed wyjazdem z Polski najlepiej upewnić się, ile czasu pozostanie na przesiadkę w Budapeszcie, pamiętając, że na Węgrzech rozkłady jazdy zmieniają się dwa razy w roku. Jeśli uda nam się dotrzeć do Belgradu po południu, zdążymy na nocny pociąg do Baru, zyskując dodatkowo kilka godzin na przechadzkę po serbskiej stolicy. Belgradzki dworzec kolejowy (železnička stanica) znajduje się w centrum miasta. Można także przesiąść się wcześniej, w Suboticy, skąd co wieczór odjeżdża pociąg do Baru. Z Belgradu do Baru codziennie kursuje kilka pociągów (rano, po południu i w nocy), w tym jeden typu autokuszetka. Pociągi pośpieszne (brzi) z Belgradu zatrzymują się na stacjach Bijelo Polje, Mojkovac, Kolašin, Podgorica, Sutomore, Bar (bilet drugiej klasy – ok. 12 EUR, pociąg ekspresowy (poslovni) – 16 EUR). Bywa, że pociągi mają opóźnienia, czasami nawet kilkugodzinne. Za punktualny można uznać tylko ekspres. Pamiętajmy, że w sezonie letnim pociągi są bardzo zatłoczone. Warto więc w Belgradzie (lub w Suboticy) wykupić miejscówkę (40 din; 1 EUR – 93 din). Podróż nocnym pociągiem z Belgradu do Baru trwa ok. 9 godzin. Do Podgoricy przybędziemy ok. godz. 6.00, ale warto obudzić się godzinę wcześniej, gdyż ostatni odcinek trasy kolejowej wiedzie przez wyjątkowo malowniczy kanion rzeki Moračy. Również odcinek Podgorica – Bar jest bardzo widowiskowy. Bilet Eurodomino wykupiony na całość trasy już w Polsce (Warszawa – Bar – Warszawa) – 850 zł (wiosna 2007 r.). Połączenia można sprawdzić na internetowym rozkładzie jazdy: http://www.pkp.pl, a aktualny rozkład jazdy ze stacji Belgrad: http://www.zeleznicesrbije.com.
  • ▲ do góry
  • Podróż samochodem
  • W Czarnogórze honorowane jest polskie prawo jazdy. Od 1 marca 2002 r. w Serbii i Czarnogórze obowiązuje „zielona karta”, dzięki czemu nie trzeba wykupywać dodatkowej polisy na ubezpieczenie samochodu.
    Podróżującym samochodem można polecić następujące trasy:

    1. Przez Słowację, Węgry, Serbię
    Długość trasy: ok. 1200 km (z Chyżnego do Podgoricy).
    Chyżne (PL) – Bańska Bystrzyca (Banská Bystrica, SK) – Šahy (SK) – Vac (H) – Budapeszt (H) – Szeged (H) – Horgoš (SRB) – Nowy Sad (SRB) – Belgrad (SRB) – Užice (SRB) – Prijepolje (SRB) – Kolašin (MNE) – Podgorica (MNE).
    Wariantem może być skorzystanie z mniej uczęszczanego przejścia granicznego Tompa / Kelebija. W tym celu, po przejechaniu płatnego odcinka autostrady Budapeszt – Kecskemét, na zjeździe Kecskemét-Dél należy skręcić na drogę nr 54, którą przez miasto Kiskunhalas dotrzemy do przejścia granicznego. Dalej przez Suboticę dojedziemy do Nowego Sadu.
    Wjeżdżając na terytorium Słowacji, należy wykupić winietkę. Na Węgrzech płatne, także w formie winietki, są odcinki autostrad: Budapeszt – Kecskemét i Kecskemét – Kiskunfélegzháza. Opłaty można uniknąć, korzystając z drogi nr 5 Budapeszt – Kecskemét – Szeged. W Serbii płatne są odcinki Subotica – Nowy Sad oraz Nowy Sad – Belgrad. Warto pamiętać, że opłaty za korzystanie z serbskich autostrad pobierane są wyłącznie w miejscowej walucie, dlatego też należy o nią zadbać już na węgiersko-serbskim przejściu granicznym.

    2. Przez Czechy, Austrię, Słowenię, Chorwację
    Długość trasy: ok. 1420 km.
    Cieszyn (PL) – Ołomuniec (CZ) – Brno (CZ) – Mikulov (CZ) – Drasenhofen (A) – Wiedeń (A) – Graz (A) – Spielfeld (A) – Šentilj (SLO) – Maribor (SLO) – Ptuj (SLO) – Žetale (SLO) – Zagrzeb (HR) – Karlovac (HR) – Jeziora Plitwickie (HR) – Gračac (HR) – Knin (HR) – Sinj (HR) – Split (HR) – Makarska (HR) – Neum (BiH, 6-kilometrowy pas bośniackiego wybrzeża) – Dubrownik (HR) – Debeli Brijeg (MNE).
    W Czechach i Austrii należy wykupić winietki. W Słowenii płatny jest odcinek autostrady Šentilj (przejście graniczne) – Maribor, w Chorwacji natomiast odcinek Zagrzeb – Karlovac. Od Splitu trasa wiedzie Magistralą Adriatycką (Jadranska magistrala, biegnąca od Rijeki do czarnogórskiego Ulcinja, nosząca w Czarnogórze nazwę Jadranski put), pozwalającą zwiedzić najpiękniejsze zakątki dalmatyńskiego wybrzeża (w tym Split i Dubrownik wpisane na Listę Światowego Dziedzictwa Kulturalnego i Przyrodniczego UNESCO). Jeśli uwzględnić tu również takie atrakcje, jak chorwacka stolica oraz Park Narodowy Jezior Plitwickich (także wpisany na Listę UNESCO), przejazd przez Chorwację okaże się atrakcją samą w sobie.

    3. Przez Słowację, Węgry, Chorwację, Bośnię i Hercegowinę
    Długość trasy: ok. 1000 km (z Chyżnego do Podgoricy).
    Chyżne (PL) – Bańska Bystrzyca (SK) – Šahy (SK) – Vac (H) – Budapeszt (H) – Mochacz (H) – Udvar (H) – Knezevo (HR) – Osijek (HR) – Bosanski Šamac (BiH) – Zenica (BiH) – Sarajewo (BiH) – Foča (BiH) Hum (BiH) – Nikšić (MNE) – Podgorica (MNE).
    Atrakcyjnym wariantem przejazdu może być droga z Sarajewa przez Konjic, przepiękny górzysty przełom rzeki Neretvy, Mostar, Metković, Neum i dalej zgodnie z trasą opisaną powyżej w punkcie 2. Wjeżdżając na terytorium Słowacji, należy wykupić winietkę. Przejazd przez Bośnię i Hercegowinę umożliwia zwiedzenie kliku niezwykłych miejsc, na czele z magicznym Sarajewem.
  • ▲ do góry
  • Podróż autokarem
  • Polscy przewoźnicy nie utrzymują regularnych połączeń z Czarnogórą. Możliwe jest jedynie skorzystanie z wolnych miejsc w autobusach wynajmowanych w sezonie przez biura podróży, które oferują wypoczynek na czarnogórskim wybrzeżu, zapewniając wczasowiczom dowóz. Trzeba to jednak każdorazowo uzgodnić z wybranym biurem. O możliwości przejazdu autobusem warto pomyśleć, podróżując przez Serbię. Belgrad ma bowiem wiele dogodnych codziennych połączeń autobusowych z czarnogórskimi miastami. Dodatkowo liczba połączeń wzrasta latem, a autobusy są schludne i wygodne. Jedyne niebezpieczeństwo to brak wolnych miejsc na wybrany kurs. Szczególnie dotyczy to sezonu letniego, gdy każdy, kto może, wyjeżdża z dusznego Belgradu nad Adriatyk.
    W Belgradzie dworzec autobusowy (autobuska stanica) znajduje się tuż obok dworca kolejowego (na lewo od głównego wejścia). Wysokość cen biletów zależy nie tylko od odległości, lecz także od przewoźnika. Stąd ceny biletów na tej samej trasie bywają czasem dość zróżnicowane. Bilet z Belgradu do Podgoricy – ok. 22 EUR.
    Zarówno na belgradzkim dworcu kolejowym, jak i autobusowym działają kantory wymiany walut (menjačnica).
  • ▲ do góry
  • Podróż promem
  • Z Baru można się przeprawić na przeciwległy brzeg Adriatyku (do włoskiego Bari). Promy w lipcu odpływają cztery razy w tygodniu, w sierpniu codziennie, a w pozostałych miesiącach rzadziej, podróż trwa ok. 16 godzin. Najtańszy bilet w jedną stronę, wliczając wszystkie opłaty – 48 EUR, poza sezonem – 44 EUR (kupującym bilet w obie strony przysługuje 20-procentowa zniżka). Rejs do Ancony – 60 i 51 EUR. Więcej informacji: http://www.montenegrolines.net.
    Wybrzeże Czarnogóry oprócz Włoch ma też połączenia promowe z Grecją i Chorwacją.


  • ▲ do góry
  • Na miejscu
  • Noclegi
  • W Czarnogórze hotele są dość drogie, a poziom usług dość niski. W sezonie letnim, nad morzem (szczególnie w kurortach: Budvie czy Herceg Novi) wynajęcie pokoju w bardziej luksusowym hotelu lub willi graniczy z cudem. Stali goście rezerwują sobie miejsce ze znacznym wyprzedzeniem.
    Nieco tańsze są nieliczne motele ulokowane zazwyczaj przy głównych trasach.
    Na Primorju sytuację ratują kwatery prywatne (sobe – ‘pokoje’ lub bardziej komfortowe, ale nieco droższe apartmani – ‘apartamenty’), których szczególnie w miejscowościach turystycznych jest bardzo dużo. Ceny przede wszystkim zależą od sezonu, którego szczyt obejmuje lipiec oraz sierpień. Gospodarze niechętnie wynajmują pokoje na krócej niż trzy, cztery dni. Poza tym panuje zasada: im krócej wynajmujesz, tym więcej płacisz za noc. Dlatego najlepiej jest ulokować się na dłużej w jednym miejscu i robić jednodniowe wypady w promieniu kilkudziesięciu kilometrów. Ceny zależą też od miejscowości. Im bliżej Albanii, tym taniej. Najtańszą miejscowością nadmorską jest Ulcinj. Najdrożej jest w Budvie, Herceg Novi i Kotorze. Wynajmując kwaterę, warto się potargować o cenę noclegu, tym bardziej, że rozmowę prowadzi się bezpośrednio z właścicielem. Zdarza się, iż właściciele kwater zawyżają ceny dla cudzoziemców. Warto też wcześniej poprosić o pokazanie pokoju, gdyż wynajmując kwaterę nad Adriatykiem, lepiej mieć widok na błękitne morze, niż na ulicę, po której mkną zastavy i yugo!
    Warto pamiętać, że w Czarnogórze cudzoziemcy są objęci obowiązkiem meldunkowym. W przypadku przyjazdu do osób prywatnych należy dopilnować, by gospodarz wypełnił ten obowiązek. W hotelu meldunku dokonuje tamtejsza administracja.
  • ▲ do góry
  • Wyżywienie
  • W Czarnogórze nie brakuje miejsc, gdzie można coś zjeść. Począwszy od małych budek (zawsze z miejscami do siedzenia), poprzez rozmaite pizzerie i fast foody, a na bardziej luksusowych restauracjach (restoran) skończywszy. Ogólnie rzecz biorąc, dla większości męskiej części mieszkańców Czarnogóry, podobnie jak i innych krajów śródziemnomorskich, chwile spędzone ze znajomymi w różnego rodzaju kafejkach i restauracjach są istotną częścią życia.
  • ▲ do góry
  • Transport
  • Czarnogórę najwygodniej zwiedzać własnym samochodem albo... rowerem (cały kraj ma powierzchnię mniejszą niż województwo małopolskie!). Turystom niezmotoryzowanym pozostaje transport publiczny, oparty przede wszystkim o autobusy.
  • ▲ do góry
  • Autobusy
  • W Czarnogórze podstawowym środkiem komunikacji są autobusy kursujące pomiędzy większymi miastami często i regularnie. Pojazdy (np. Scania, MAN, Neoplan) są w dość dobrym stanie, czyste i wygodne. Trasy czarnogórskie obsługuje kilka linii, np. autobusy firm Mercur i Autoboka obsługują głównie pas Primorja, a linie Tara północną część kraju. Bilety kupuje się na konkretny kurs danej linii. Dlatego, czekając na autobus na większych przystankach (autobuska stanica), warto sprawdzać nie tylko miejsce docelowe nadjeżdżających autokarów, lecz także wypisaną z boku nazwę przewoźnika. Może zdarzyć się tak, że podjadą dwa autokary zmierzające w tym samym kierunku, a żaden z nich nie będzie tym, na który kupiliśmy bilet. Dobrze jest zapoznać się z mapą i zapytać kierowcę, czy jedzie przez miejscowość, do której chcemy dotrzeć.
    W całym kraju oznaczonych przystanków autobusowych jest niewiele. W mniejszych miejscowościach, tam gdzie nie ma przystanków, ich funkcję pełni najczęściej największe skrzyżowanie (raskrstnica). Warto też kogoś zapytać, gdzie w danej miejscowości zatrzymują się autobusy i kiedy należy spodziewać się najbliższego. Ostatecznie można też zatrzymywać autobusy gdziekolwiek na drodze. Kierowcy zazwyczaj zabierają autostopowiczów.
    Nie należy sugerować się wywieszonymi na przystankach rozkładami jazdy, gdyż np. w sezonie jest dużo kursów, których w ogóle nie uwzględniono w rozkładzie. Bywa również i tak, iż podany w rozkładzie autobus kursuje faktycznie o zupełnie innych porach, np. później lub wcześniej, albo nawet w ogóle. Nie można także, kierując się rozkładem jazdy, decydować się na odjazd ostatnim autobusem. Koniecznie należy konsultować się z osobami pracującymi w kasie (prodaja karata) lub w punkcie informacji (informacije). Uzyskane informacje należy jednak traktować z rezerwą. Np. może zdarzyć się tak, że w kasie dowiemy się, iż bilet na dany kurs należy kupić w autobusie, natomiast w autobusie kierowca stwierdzi ze zdziwieniem, że bilet trzeba nabyć w kasie. Tutejsi mieszkańcy, łącznie z pracownikami dworców, nie są najlepiej zorientowani w tym, co się wokół nich dzieje. Dlatego warto czasem szukać potwierdzenia wcześniej uzyskanych informacji. Oczywiście, nie należy się złościć ani wyrażać niezadowolenia – najlepiej traktować wszelkie niedogodności z dystansem i przymrużeniem oka. Po prostu Czarnogórcy już tacy są.
    Ponadto w każdym większym mieście, szczególnie wzdłuż linii kolejowej Bar – Belgrad (Bijelo Polje, Kolašin, Mojkovac, Podgorica), kursują minibusy, które odjeżdżają po zebraniu się 5–6 podróżnych. Są nieco droższe od autobusów, ale dzięki nim można sprawniej się przemieszczać. Kierowcy minibusów, jeśli mają wolne miejsce, zatrzymają się, aby wziąć pasażera, gdziekolwiek.
    Informacje o rozkładzie jazdy można uzyskać, dzwoniąc pod numery telefonów większych dworców autobusowych – Podgorica: +382 81 620430; Bar: +382 85 314449; Petrovac na moru: +32 86 461510; Budva: +382 86 56000; Kotor: +382 82 25809; Herceg Novi: +382 82 51225; Ulcinj: +382 85 81225; Tivat: +382 82 61620; Kolašin: +382 81 87141; Bijelo Polje: +382 84 21488; Cetinje: +382 86 21052; Nikšić: +382 83 21067; Žabljak: +382 872 61318; Pljevlja: +382 872 81040.
  • ▲ do góry
  • Pociągi
  • Czarnogórę przecinają dwie linie kolejowe: Bar – Bijelo Polje (i dalej w kierunku Belgradu) oraz Podgorica – Nikšić (nieczynna do odwołania). Ich łączna długość wynosi 249 km.
    Bilety kolejowe, zarówno na pociągi pospieszne (brzi voz), jak i osobowe (putnički voz), są nieco tańsze od biletów autobusowych, gdyż koleją podróżuje się wolniej. Pociągi, szczególnie dalekobieżne z Belgradu, często mają duże, nawet 2-godzinne opóźnienia. Bardzo słaba gospodarka czarnogórska ma swe odzwierciedlenie w funkcjonowaniu kolei. Dlatego też przed kupnem biletu na połączenie lokalne warto zapytać pracownika kasy, punktu informacji lub zawiadowcę, czy pociąg, którym chcemy podróżować, na pewno odjedzie.
    Są jednak miejsca, gdzie znacznie łatwiej dostać się pociągiem lokalnym niż autobusem. Np. jeżeli planujemy podróż z wybrzeża nad Jezioro Szkoderskie, to najlepiej najpierw dojechać do Sutomore czy Baru i stamtąd wyruszyć pociągiem do miejscowości Virpazar lub Vranjina. Podróżując w tym samym kierunku autobusem, musielibyśmy jechać okrężną drogą, przesiadając się w Podgoricy.
    Trasa Podgorica – Nikšić nie jest zelektryfikowana. Do niedawna kursowały tu pociągi dwa razy dziennie w każdą stronę. Kolejną nieczynną linią kolejową jest linia Podgorica – Szkodra (Albania).
    Informację o rozkładzie jazdy można uzyskać telefonicznie, dzwoniąc pod numery stacji kolejowych (železnička stanica) – Bar: +382 85 312210; Sutomore: +382 85 373257; Podgorica: +382 81 633663; Kolašin: +382 81 865212; Mojkovac: +382 84 72130; Bijelo Polje: +382 84 22951; Nikšić: +382 83 214480.
  • ▲ do góry
  • Statki i promy
  • Wzdłuż wybrzeża i po Jeziorze Szkoderskim można podróżować statkiem. Kiedyś z Rijeki Crnojevića regularnie odpływały rejsowe statki do Szkodry. Teraz po jeziorze można pływać statkiem wycieczkowym lub wynajętą łódką. Zamierzając wypłynąć na jezioro, najlepiej porozumieć się z miejscowymi mieszkańcami, posiadającymi sporo własnych łódek. Wynajmują je bardzo chętnie, ale raczej z pilotem. Ponadto 2-godzinny rejs po Jeziorze Szkoderskim organizuje większość agencji turystycznych. Warto także upewnić się, czy na pewno będziemy zatrzymywać się na wyspach.
    Dużo statków pływających wzdłuż wybrzeża wyrusza z Budvy. Kursują one w dwóch kierunkach: na południowy wschód za miejscowość Petrovac oraz na północny zachód do Boki Kotorskiej. Statki wycieczkowe przystają na plażach, zabierając lub wysadzając kolejnych pasażerów. Aby popływać, wystarczy pójść na przystań w Budvie i wsiąść do jednego z nich. Podczas wycieczki oglądamy wybrzeże czarnogórskie od strony morza. Wysiąść można na wybranej plaży i wrócić również statkiem. Przepływającego statku nie sposób nie zauważyć, bo piloci robią wiele hałasu, ogłaszając z megafonów swoją obecność przy plaży. Można też pójść do agencji turystycznej i zapytać o ofertę. To dobre rozwiązanie dla tych, którzy nie mają własnego jachtu ani jakiejkolwiek łodzi, a chcą dłużej popływać wzdłuż wybrzeża i zapoznać się z nim dokładniej. W primorskich miastach działa wiele agencji turystycznych, a co druga organizuje różnego rodzaju rejsy.

  • ▲ do góry

Czarnogóra wycieczki: oferty wczasów Czarnogóra Centralna

Zdjęcia - Czarnogóra

Czarnogóra zdjęcie 1Czarnogóra zdjęcie 2Czarnogóra zdjęcie 3
Czarnogóra zdjęcie 4Czarnogóra zdjęcie 5Czarnogóra zdjęcie 6
Czarnogóra zdjęcie 7Czarnogóra zdjęcie 8Czarnogóra zdjęcie 9
Czarnogóra zdjęcie 10
Czarnogóra - więcej zdjęć

Hotele Region Cetinje

Brak ofert

Podróże z Grupą TravelOne.pl: wczasy i wycieczki

Tropikalne wakacje na plaży
Tropikalne wakacje na plaży
Już dziś zaplanuj wakacje na egzotycznych plażach. Turkusowe wody i wypoczynek na rajskich plażach czekają na Ciebie podczas wakacji na Malediwach. Tropikalne rytmy, wypoczynek w cieniu palm i niezpomnianą zabawę gwarnatują wczasy Karaiby. Na luksusowy urlop dla najbardziej wymagających podróżników polecamy wakacje Mauritius. Wczasy Kenia to idealna propozycja dla poszukiwaczy przygody, na których czekają liczne rezerwaty pełne dzikich zwierząt. Na beztrostki wypoczynek polecamy wakacje Seszele z tropikalnymi plażami, rafą koralową oraz górzystym krajobrazem.
 
Wycieczki Algarve - słoneczne wakacje w Portugalii >>
Podróż do Krainy Uśmiechu - egzotyczne wakacje w Tajlandii >>
Zima na stoku - narty Czechy z dojazdem własnym >>
logo_TravelOnelogo_VillaOnelogo_SkiOnelogo_SkyOnelogo_HotelOnelogo_CarsOne